مرتضی بخشی

لا مدیریت، عدم وجود برنامە مشخص و بی انگیزگی ناشی از عدم اطمینان مدیران شهرداری بە ماندن در سمت خود، بازەی زمانی مذکور را بە یکی از کم بازدەترین و راکدترین دوران فعالیت شهرداریها تبدیل کردە است.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

با آغاز بکار شوراهای جدید شهر، اعضای شورا مکلفند تکلیف مدیریت آیندەی شهرداری را مشخص نمایند. لذا در صورت اعتقاد شورای جدید بە شهردار وقت، رای بە ابقا و ادامە فعالیت وی دادە می شود و در غیراینصورت، بە خدمت ایشان پایان دادە و با انتخاب سرپرست برای شهرداری، وارد فرآیند انتخاب شهردار جدید خواهند شد.

در بازە زمانی کە شهردار جدید، انتخاب و بە استانداری یا وزارت کشور جهت صدور حکم انتصاب معرفی میگردد، مدیریت شهرداری بطور موقت بە سرپرست سپردە میشود.

با عنایت بە اینکە در اکثر موارد با تغییر شهردار، معاونان و مدیران شهرداری نیز تغییر می کنند لذا مدیران وقت، اطمینانی بە ادامە فعالیت خود نداشتە و انگیزە کافی برای فعالیت نخواهند داشت و از طرف دیگر نمی دانند براساس کدام برنامە و با چە استراتژی فعالیت نمایند.

بنابراین خلا مدیریت، عدم وجود برنامە مشخص و بی انگیزگی ناشی از عدم اطمینان مدیران شهرداری بە ماندن در سمت خود، بازەی زمانی مذکور را بە یکی از کم بازدەترین و راکدترین دوران فعالیت شهرداریها تبدیل کردە است.

در دورە سرپرستی، گزینەهای زیر پیش روی شورای شهر و سرپرست شهرداری قرار دارد کە معمولا بستە بە مقتضیات و تشخیص مدیریت شهری، یکی از آنها اتخاذ می گردد:

حفظ وضع موجود و عدم تغییر معاونان و مدیران شهرداری تا زمان صدور حکم و شروع بکار شهردار جدید

با توجە بە موقتی بودن دورە مدیریت سرپرست و لزوم حفظ آرامش جهت تامین حداقل هزینەهای جاری این دورە، این استراتژی قابل پذیرش ترین گزینە از نظر مدیران فرادست شهرستانی و استانی می باشد. چرا کە با حاکم نمودن آرامش بر فضای موجود، از ایجاد هرگونە بحران در مجموعە شهرداری جلوگیری می کند.

اعمال تغییرات گستردە براساس خواست شورای جدید و بدون در نظر گرفتن نظر شهردار منتخب

با توجە بە اینکە شهروندان در بدو آغاز بکار شورای جدید، از آنها انتظار ارتقا خدمات رسانی شایستە دارند و شوراها ازین بابت تحت فشار افکار عمومی قرار دارند، لذا با اعمال فشار بە سرپرست از وی می خواهند تغییرات لازم را در سطح مدیران انجام دهد.
هر چند در اکثر موارد، نیت شورای جدید خیر بودە و این اقدام آنها در راستای اقناع افکار عمومی صورت میگیرد، اما غیرمنطقی ترین و تنش زا ترین، استراتژی ممکن همین گزینە است. چرا کە بدلیل موقتی بودن سرپرست و مدیران منتصب توسط ایشان، کارکنان شهرداری حرف شنوی و دستورپذیری لازم را از آنان نخواهند داشت و شهرداری علاوە بر اینکە از توان مدیران سابق بی بهرە میگردد، امکان بهرەبرداری از توان مدیران جدید را نیز نخواهد داشت.

اعمال تغییرات جزئی با کسب نظر شهردار منتخب

در صورت وجود کمبودهای اساسی در قسمتی از سیستم کە تبدیل بە پاشنە آشیل شهرداری شدە باشد، سرپرست شهرداری می تواند با کسب نظر شهردار منتخب و شورای شهر، اقدام بە تغییر مدیر مربوطە نماید.
در این حالت باید سرپرست شهرداری استقلال فکری خود را حفظ نماید و قبل از هر چیزی بە این مسئلە توجە نماید کە مدیر جدید توانایی تعامل با وی و برآوردە کردن نیت تغییر موردنظر را داشتە باشد.
این استراتژی، گزینەای بینابینی بودە و عالمانەترین، منطقی ترین و موثرترین گزینەی ممکن خواهد بود.

علی ایحال مدیریت شهری نباید سیستم را بلاتکلیف بگذارد و هر کدام از استراتژیهای فوق را کە مدنظر دارد، باید سریعا تصمیم گیری نمودە و بلافاصلە اجرا نماید تا هم معاونان و مدیران کنونی، هم معاونان و مدیران احتمالی آتی و هم سایر کارکنان از بلاتکلیفی و بی برنامەگی رهایی یافتە و تمام توان خود را صرف خدمات رسانی شایستە بە شهروندان و پیشبرد اهداف سیستم نمایند.

حال به زعم نگارنده، شایسته است شورای شهر جدید اردبیل هم هرچه سریعتر تکلیف سکاندار ساختمان خیابان سی تیر و سازمان عریض و طویل شهرداری با ٧معاونت و ١٠سازمان و ۴+١ منطقه را مشخص کنند و حداقل از استراتژی سوم استفاده شود.

انتهای پیام/