شهرام محمدی*

 گروه ها و جریان های سیاسی و اجتماعی، شخصیت ها و افراد ذی نفوذ در راستای کمک به تحقق مطالبه مهم مردم استان باید برای تحقق این تعهد بسیار بزرگ کمک نمایند.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

انتشار اخبار افتتاح و بهره برداری از پروژه های راه آهن شهرها و استانهای کشور حالت دوگانه خوشحالی- ناراحتی را در میان اردبیلی ها ایجاد می کند. آنها خوشحال می شوند چرا که توسعه شبکه ریلی و رفاه شهروندان و رونق اقتصادی سراسر کشور را دوست دارند، ناراحتی شان اما، ناشی از تعطیلی و بلاتکلیفی پروژه ای است که در حال پیوستن به تاریخ دهه های استان اردبیل است.

خوب یا بد، بخواهیم یا نخواهیم، هرچه هست راه آهن به یک مطالبه جدی شهروندان استان تبدیل شده است و به نوعی معیار سنجش آنها از عملکرد مسوولان نیز تلقی می شود.

استاندار جدید اردبیل بنا به سابقه حضور قبلی در اردبیل، درک درستی از این مطالبه مردمی دارد و در همین راستا تلاش می کند تا سامان مناسبی برای این پروژه دست و پا کند. بهنامجو جلسات متعددی را برگزار کرده و پس از هر نشست تخصصی در پایتخت، خطاب به مردم استان پیام هایی را داده و تعهد کرده است راه آهن اردبیل را در سه سال آینده با تکیه بر سه منبع بودجه، فاینانس وتسهیلات صندوق توسعه ملی به اتمام خواهد رساند.

این ریسک فوق العاده مدیریتی و اعلام مکرر آن که قرار است از اردیبهشت ماه ۹۷ تابلو روزشمار قطار اردبیل نیز نصب شود، از چند جهت تعهد بزرگ به حساب می آید:

اول، براساس برآورد سال ۹۵ صدیف بدری، سخنگوی کمیسیون عمران مجلس چیزی حدود ۱۲۰۰ میلیارد تومان برای تکمیل پروژه کاملا تعطیل شده راه آهن اردبیل نیاز بود که البته افزایش قیمت ها و تورم سالهای آتی را نیز باید به آن افزود. این رقم با توجه به وضعیت بودجه اختصاصی و عزم هایی که در مسوولان وجود نداشت، خیلی کلان محسوب می شود.

دوم، اگر قول نوبخت، رییس سازمان برنامه و بودجه، در سفر سال گذشته کاملا تحقق یافته باشد باید ۵۷ میلیارد تومان بدهی پیمانکاران پرداخت شده باشد.
بودجه مصوب سال ۹۶ پروژه، ۸۶ میلیارد تومان بوده که بنا به اظهار بهنامجو مبلغ ۱۰۰ میلیارد تومان نیز به آن اضافه شده است.
دولت در بودجه سال ۹۷، مبلغ ۱۰۵ میلیارد تومان به این پروژه پیشنهاد کرده و سه نماینده اردبیل و نماینده خلخال نیز در مجموع ۴۰ میلیارد تومان بودجه ویژه خود را به این پروژه پیشنهاد داده اند.(این دو در انتظار مصوبه مجلس است)

براساس اعلام جدید بدری، قرار شده مبلغ ۲۰۰ میلیارد تومان دیگر نیز در سال ۹۷ از محل صندوق توسعه ملی به راه آهن اردبیل اختصاص یابد.
در صورت تخصیص کامل همه ارقام فوق الذکر، تا پایان سال ۹۷ (یعنی در طول ۳ سال) چیزی حدود ۵۸۸ میلیارد ریال به این پروژه اختصاص می یابد که البته در تحرک بخشی و خروج آن از سکون و رکود می تواند فوق العاده باشد.اما اولا، آیا همه ارقام مصوب،تخصیص می یابد و آیا همه وعده های داده شده پایتخت نشینان عملی می گردد که یک مدیر ارشد استان بتواند برمبنای آن تعهد دهد؟ دوما، با این وجود هم، حداقل حدود ۶۱۲ میلیارد ریال دیگر برای شنیدن سوت قطار در اردبیل نیاز داریم. اگر استاندار اردبیل بخواهد سال ۹۹ پای قطار را به اردبیل بکشاند علاوه براصرار بر جذب همه مبالغ پیش گفته، باید در هریک از سالهای ۹۸ و ۹۹ چیزی حدود ۳۰۶ میلیارد تومان بودجه و منابع مالی به پروژه تزریق شود.
سوم، سابقه صحبت های اتوکشیده برخی از مسوولان سابق استان در خصوص فاینانس هم حاکی از آن است که تاکنون از این منبع تامین مالی در اردبیل پرده برداری و رونمایی نشده است.

چهارم، بنابر قولی موثق، یکی از مسوولان سابق استان اردبیل! در ارائه مشورت به یکی از گزینه های تصدی استانداری اردبیل(که البته این مسوولیت نصیبش نشد) به شدت تاکید می کند که وی در نشست با نمایندگان استان ویا سایر گروهها و جریانات، هرگز حرفی از راه آهن به میان نیاورده و وعده ای ندهد، چون شدنی نیست!

همه مستندات فوق و بویژه «پیشنهاد مسوول سابق که حاکی از ناتوانی و عدم ریسک پذیری مدیریتی وی بوده»، نشانه های کاملی از ارائه تعهد بزرگ توسط اکبر بهنامجواست.

گروه ها و جریان های سیاسی و اجتماعی، شخصیت ها و افراد ذی نفوذ در راستای کمک به تحقق مطالبه مهم مردم استان باید برای تحقق این تعهد بسیار بزرگ کمک نمایند.

البته متاسفانه عده ای در ماههای اخیر، هرگونه حمایت و همراهی مدیریت ارشد استان را مخصوص خود! تلقی می کنند و ظاهرا بسیار دوست دارند با دوگانه سازی سیاسی معمول خودشان، هم اتمام پروژه های مهم را به تاخیر بیاندازند، هم استقرار ادبیات و گفتمان کار و تلاش را منتفی سازند، و هم تیم مدیریتی را با مشکل مواجه سازند. در حالی که آنها باید از همراهی جریانهای منتقد از مدیر انتصابی دولت خیلی هم استقبال کنند.

ظاهرا برخی نگرانند تحقق این تعهد بزرگ، سوالات متعددی را در خصوص سالهای گذشته به وجود آورد.

روزنامه نگار و مدرس دانشگاه*

انتهای پیام/