جعفر فرجی

جاده اردبیل-پارس‌آباد روی خوش و ناخوش مدیران و مسؤولان زیادی را به خود دیده است اما عمر ناکارآمدی مدیرانش کمتر از عمر ناکارآمدی این جاده بوده است.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

امروزه راه‌ها نقش مهمی در توسعه و رونق اقتصادی یک منطقه و حتی یک کشور دارند، راه‌ها می‌توانند یک شهر یا یک منطقه را بن‌بست اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی خارج کنند، به همین منظور در تمامی دنیا اهتمام ویژه‌ای برای ساخت بزرگراه‌ها و آزادراه‌ها وجود دارد که همه آنها صرفا برای سهولت در رفت و آمد ساخته نشده‌اند بلکه اهمیت استراتژیک در ایجاد روابط سهل و آسان در بین کشورها و شهرهای مختلف دارند.

رعایت ایمنی جاده در زمان ساخت آن یکی از مهمترین اولویت‌های احداث جاده‌ها است چرا که اگر جاده‌ای ساخته می‌شود باید از هر لحاظ متناسب با ظرفیت آن منطقه باشد تا با کوچکترین اشتباه شاهد تصادفات و تلفات عمده در آن منطقه نباشیم تصادفاتی که گاه خانواده‌ای را بی‌سرپرست می‌کند و یا گاه داغ فرزندی را بر دل والدین می‌گذارد.

اما این مساله در کشور ما آنطور که باید رعایت نشده و گاها مشاهده می‌شود که راههای بین شهری که گذرگاه اصلی یک شهرستان است با جاده‌های روستایی تفاوت آنچنانی ندارد.

جاده شهرستان پارس‌آباد به عنوان دومین شهر پرجمعیت استان اردبیل که در شمال استان واقع شده است از این امر مستثنی نیست این جاده‌ها مربوط به ۵۰ سال گذشته می‌باشد و با توجه به حرکت‌های توسعه‌ای که در این منطقه با انجام طرح‌ پایاب خداآفرین هرچند لاک‌پشتی و آرام در حال انجام است، این جاده‌ها به هیچ عنوان جوابگوی نیاز این منطقه نیست.

جاده‌هایی که تنها نام جاده بودن را با خود به یدک می‌کشند و هیچ گونه موارد ایمنی در آنها رعایت نشده است و هر ساله حدود ۵۰ درصد مرگ و میر جاده‌ای کل استان به این جاده‌ها اختصاص می‌یابد و چندین سال است که به عنوان مرگبارترین جاده استان انتخاب شده است اما این مهم کمترین اهمیت را در اولویت‌های سازمانی مسؤولین امر دارد.

یکی از جاده‌های ناایمن و نامناسب این شهرستان جاده پارس‌آباد به اردبیل و بالعکس است جاده‌ای که گذرگاه اصلی مردم این شهرستان به مرکز استان است، این جاده با توجه به تصادفات زیاد منجر به فوت در بین مردم منطقه و حتی استان به “قتلگاه” مشهور شده، قتلگاهی که روز به روز با توجه به افزایش خودروها در منطقه و تردد آنها در این مسیر مشتریان زیادی را پیدا کرده و آمار تلفات آن رو به فزونی است.

هرساله پلیس راه استان نیز با توجه به تعداد تصادفات رخ داده در این مسیر اذعان می‌کند که این جاده با توجه به ناایمن بودن و کم‌عرض بودن جاده و با توجه به اینکه بیشتر از نصف جمعیت استان در قسمت شمالی استان ساکن هستند رتبه یک استانی را در آمار تصادفات به خود اختصاص داده است.

اما با وجود واقعیت‌های موجود و مشکلات اساسی در این حوزه و گوشزد کردن آن به مدیران و مسؤولان امر تاکنون هیچ اقدامی از جانب مسؤولان انجام نشده و اگر هم شده در برابر طولانی بودن مسیر ناچیز بوده و تاثیری در کاهش میزان تصادفات نداشته است.

این جاده روی خوش و ناخوش مدیران و مسؤولان زیادی را به خود دیده است اما عمر ناکارآمدی مدیرانش کمتر از عمر ناکارآمدی این جاده بوده، چه وعده‌هایی که در ایام انتخابات برای پیروز شدن، این نقطه ضعف منطقه را در تیررس خود قرار نداده اما بعد از پیروزی تمامی این وعده‌ها به همراه بسیاری از وعده‌های دیگر فراموش شده است و حتی از خاطر مبارکشان رفته که پارس‌آباد مغان همچین جاده‌ای هم دارد زیرا دیگر با راه‌اندازی و آغاز به کار فرودگاه و با تکیه بر صندلی گرم و نرم هواپیما این وعده‌ها به طور کلی از یاد مسؤولان خواهد رفت.

از همه اینها که بگذریم این جاده به دلیل بعد مسافت زیاد، در صورت اجرایی شدن عملیات بازسازی و بهسازی آن یک پروژه ملی نیز محسوب خواهد شد و توان انجام آن با بودجه‌های اختصاص یافته به شهرستان‌ها و حتی استان مقدور نخواهد بود.

لازم است تمامی مسؤولان استانی عزم جدی برا حل این مساله داشته باشند و نه تنها نام منطقه بلکه نام استان را در لیست پروژه ملی قرار دهند و نام خود را در تاریخ به ثبت برسانند، چیزی که آشکار است این است که حل این موضوع اتحاد و همت ویژه همه مدیران و مسؤولان استانی را می‌طلبد، اتحادی که نمونه آن را در افتتاح و بازگشایی فرودگاه پارس‌آباد مشاهده کردیم.

هر چند انتظار می‌رفت که امسال این پروژه مهم با تلاش مسؤولان و مجمع نمایندگان استان در لیست بودجه سال ۹۷ قرار بگیرد اما این کار عملی نشد و تنها بخشی از آن به مسافت ۲۵ کیلومتر از مسیر پارس‌آباد تا سربند با تلاش مسؤولان شهرستانی بعد از چندین سال که به صورت ناقص رها شده بود که ناقص بودن آن هم ناایمن بودن جاده را دو برابر افزایش داده بود، در حال اجرا می‌باشد.

با تمامی این تفاسیر ما امیدواریم در یکی دو سال آینده شاهد بهره‌برداری از اتوبان یا بزرگراه اردبیل به پارس‌آباد و بالعکس باشیم و دیگر نام قتلگاه از جاده‌های این منطقه با قابلیت اقتصادی بالا که نام آن در شان مردم منطقه نیست، برداشته شود و موجب شکوفایی صنعت و کشاورزی این خطه زرخیز باشد که خاک آن حکم طلا دارد و به نوعی نان بیشتر مردم منطقه از آن به دست می‌آید.

انتهای پیام/