مرتضی بخشی*

خواجوی اهل لابی و امتیاز دادن نبود و فقط تفکر عمران، آبادانی و ساختن شهر اجدادی اش را در سر میپروراند، اینگونه بود که همای سعادت خدمت به مردمانش را در بازی کثیف سیاست باخت.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

یادداشتی تحلیلی از وقایع ۵ دوره شورای شهر و شهرداران اردبیل

بخش سوم- پرده چهارم: شورای سوم

اواخر عمر شورای سوم بود که تجمیع انتخابات شوراها و ریاست جمهوری کلید خورد و با افزایش عمر شورای سوم قند در دل شورانشینان آب شده و اردبیل وارد سودای جدیدی شد.

اکبر نیکزاد صندلی شهرداری را به جهت حضور در معاونت عمرانی استانداری قزوین برای تکمیل رزومه سازی به جهت حضور در استانداری اردبیل ترک کرد و مهندس احمد خواجوی اسفندماه ۸۹ با رای قاطع شورا سرپرستی ساختمان شهرداری در سودای شهردار شدن را تحویل گرفت اما وی که علیرغم داشتن رزومه ای عالی و طی مدارج پله پله پستهای شهرداری بدون داشتن هیچ رانتی سرپرست شده بود، خبر نداشت که وارد چه سودای خانمانسوزی شده است.

مهندس خواجوی با شتاب دادن به کارهای عقب مانده شهرداری و تجربه ای که از جو مدیران و مسئولانش داشت در ۸۹ روز حضورش در کسوت سرپرست شهرداری بی شک و یقینا بعنوان یکی از بهترین مدیران شهری موقت در دارالاشاد عمل نمود اما وی میباست کمی هم از سیاست سررشته داشته و بازی گل یا پوچ را تجربه میکرد و وقتش را بجای خدمت به مردم صَرف دیدن سریال سلطان و شبان میکرد و میدانست که تنها مهندس بودن ،پاکدستی ،کاربلدی و قانونمداری شرط شهردار شدن نیست.

او اهل لابی و امتیاز دادن نبود و فقط تفکر عمران ، آبادانی و ساختن شهر اجدادی اش را در سر میپروراند، اینگونه بود که همای سعادت خدمت به مردمانش را در بازی کثیف سیاست باخت.

سرانجام اردیبهشت ماه ۹۰ روز انتخاب سی و پنجمین شهردار اردبیل فرا رسید. خواجوی خبر نداشت که همه چیز بر خلاف میلش و منافع شهرش در حال پیشرویست و اینگونه بود که نام مهندس صدیف بدری با ۸رای در مقابل تک رای مهندس خواجوی از گلدان شورای سوم شهر اردبیل برای ادامه تصدی شهرداری اردبیل بیرون آمد و بدری سی و پنجمین شهردار اردبیل برای دوسال باقیمانده شورا شد.

اکبر نیکزاد هم اگر چه بعد از شهرداری اردبیل مسیر پارلمان را طی نکرد اما موفق شد به اعتبار همین جایگاه، کرسی استانداری کهگیلویه و بویر احمد را کسب کند.

شاید در هیچ دوره‌ای تا قبل از این همانند دوره شهرداری صدیف بدری، کرسی شهرداری اردبیل به این حد مورد توجه و حساسیت گروه‌های سیاسی استان قرار نگرفته بود.

صرفنظر از مصداقی معین، از دیدگاه نگارنده ، این نگاه تردیدآمیز به آینده کاری مدیر شهری وقتی به نفع مصالح مردم و شهر است که شورای شهر با در نظر گرفتن دیگر فاکتورها و معیارهای اصلی و اطمینان از شایستگی او، کرسی نشین را از شیوه های مختلف و مرسوم متعهد و از او به معنای اخلاقی و عرفی و در منظر افکار عمومی “تضمین” بگیرد تا وفادار به عهدش باشد (صداقت سنجی) نه این که صرفاً بر اساس برخی احتمالات، پیشداوری ها، پیشگویی ها و حتی نیت خوانی ها، با این ادعا که ممکن است دو سال دیگر شهردار برای نمایندگی مجلس نامزد شود، چنین تصمیمی را اتخاذ کند، ضمن این که عکس این مسئله نیز صادق است که شورای شهر در صورت حصول اطمینان از نگاه صرفاً انتخاباتی شهردار و تحرکات او برای استفاده ابزاری از این جایگاه به جهت تصاحب کرسی پارلمان، نباید اجازه چنین کاری را به او بدهد.
و از آن دوره بود که صندلی شهرداری بجای صندلی خدماتی مبدل به صندلی سیاسی شد.

کارشناس مسایل شهری

انتهای پیام/