مهدی جهاندیده

همین چند روز پیش بود که نماینده اردبیل به موارد تازه‌ای در روشنگری حق آبه اجحاف شده پرداخت.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

چه کسانی حق‌آبه ارس را دو دستی به دیگران هبه کرد؟تسیهم‌نامه سیاه تابستان ۹۲
همه اردبیلی ها بالاتفاق بر اینکه حق آبه اردبیل از ارس مورد اجحاف واقع شده اجماع نظر دارند. دو سه سالی می‌شود که طیف قابل ملاحظه‌ای از شمال تا جنوب استان به تسهیم نامه‌ای که حق آبه اردبیل را به حداقل رسانده معترضند و آنرا ننگین و سیاه توصیف می‌کنند. اما اصل ماجرا چیست و چگونه چنین تسهیم نامه‌ای بر تعیین حق‌آبه اردبیل از ارس بر این استان تحمیل شده است؟
همین چند روز پیش بود که نماینده اردبیل به موارد تازه‌ای در روشنگری حق آبه اجحاف شده پرداخت. به گفته رضاکریمی امضای تهسیم‌نامه در«۲۲ امین روز از مرداد ماه ۹۲»مورد توافق مسئولان استانی وکشوری قرار گرفته است، یعنی در آخرین روزهای کاری دولت نهم. در اینکه مردان دولت احمدی‌نژاد در اردبیل از این دست شاهکارها! کم ندارند، هیچ شک و شبهه‌ای نیست، اما به نظر می‌رسد آنها با یک ظرافت بسیار خاص و زیرکی توپ را به میدان دولت دهم شوت کرده‌اند تا یقه حسن روحانی در دست منتقدانی بماند که سخن‌شان هم بر حق است.
اگر روی همین تاریخ مرداد ماه ۹۲ تمرکز داشته باشیم همه متهمان ردیف اول در قصور تاریخی و تحمیل این «تهسیم‌نامه سیاه» بر پیکر نحیف اردبیل به طیفی از مسئولان وقت برمی‌گردد که هر یک به نوعی حق آبه اردبیل را دو دستی به استانهای دیگر تقدیم کرده‌اند. در آن مقطع اکبر نیکزاد استاندار اردبیل بود و هفت نماینده وقت استان هم کم و بیش برو بیای خوبی در دولت مجلس وقت داشتند؛ علی‌الخصوص حبیب برومند که در پی علمیاتی کردن تز استان مغان هم بود، اما تریبونی خاموش در دفاع از حق آبه تضییع شده داشت. یک غفلت‌زدگی تاریخی از همین تیم چنان اردبیل را موقعیت تضعیف شده‌ای قرار داده است که اعاده این حق‌آبه از ارس به آرزوی همه ما تبدیل شده است، در حالی که این حق استان از آب ارس است.
طیف اکثریت معترضان به ظلمی که در حق اردبیل از ارس شده است اهتمامی ستودنی در احقاق حق آبه دارند، اما هستند اشخاص و جریان‌هایی که تمایل دارند تا همین نیمچه آب را گل‌آلود کنند. آنها با ارائه «استدلال‌های مهندسی شده» سمت و سوی افکار عمومی را به سوی یک تقابل میان اردبیل و تبریز می‌کشاند. اما خود اصل ماجرا را می‌دانند و با نعل وارونه زدن سناریوی افراطی خویش را پیش می‌برند. سناریویی که بیشتر بر پایه اهداف سیاسی تعیین مسیر شده است تا بهانه‌ای باشد برای «آتش بازی علیه رقبای احتمالی‌شان».
اما حقیقت ماجرا همان روشنگری کوتاه و مختصری است که به تاریخ این تسهیم‌نامه بر می‌گردد. اینکه چه کسانی در سال ۹۲ آن غفلت‌گری را انجام دادند،حال باید پاسخگو باشند که چرا آن غفلت پرمساله و شبهه‌برانگیز را داشته‌اند؟
برخی معتقدند که حکایت حق آبه اردبیل از ارس همان روایت بازگرداندن آب رفته از جوی شده است. اما گهگاهی زمزمه‌هایی از اعاده این حق آبه به گوش می‌رسد. شاید آنهایی که بتوانند غفلت سال ۹۲ را جبران کنند، به یک قهرمان در افکار عمومی اردبیلی‌ها تبدیل شوند و مدال افتخار اعاده حق‌آبه را بر سینه خود بیاویزند.

 

چه کسانی حق‌آبه ارس را دو دستی به دیگران هبه کرد؟

انتهای پیام/