علی اکبر روح نواز

دوم اسفندماه در تقویم جهانی و با هدف تنوع زبانی و فرهنگی به «زبان مادری» نام گرفته است،‌ امری مهم، حیاتی و هویت‌بخش که متاسفانه در کشور ما همواره در لابلای وعده‌ها پنهان مانده و به مثابه رنگین‌کمان وحدت در معرض خدشه است.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

 

هر چند درباره اصل ۱۱۳ قانون‌اساسی نظرات متفاوت و متضادی از باب مسئولیت اجرای قانون‌اساسی مطرح است اما این اصل به حدی صراحت دارد که نیازی به تفسیر آن نبوده و نیست و مردم به جز در اموری که مربوط به رهبری است، شخص رئیس‌جمهور را مطابق بر این اصل مجری تام و تمام قانون اساسی می‌‌شناسند.

اصل ۱۵ قانون‌اساسی از جمله اصول مترقی قانون‌اساسی است که به طور مستوفی در باره چرایی اجرا نشدن آن مباحثی مطرح شده و در ادوار مختلف،‌ روسای‌جمهور در این باب وعده‌های سرخرمن داده‌اند به طوری که وزیر آموزش و پرورش دولت تدبیر و امید با وجود وعده انتخاباتی رئیس دولت در تحقق این خواست عمومی، آموزش به زبان محلی و مادری در مدارس را پدیده‌ای خطرناک می‌داند!

دوم اسفندماه در تقویم جهانی و با هدف تنوع زبانی و فرهنگی به «زبان مادری» نام گرفته است،‌ امری مهم، حیاتی و هویت‌بخش که متاسفانه در کشور ما همواره در لابلای وعده‌ها پنهان مانده و به مثابه رنگین‌کمان وحدت در معرض خدشه است.

در اهمیت «زبان مادری» همین بس که بسیاری از دانشمندان، حذف آن در مراحل رشد کلامی کودکان را از موجبات موثر در اختلال فرایند شناخت و تکامل فرزندان بر می‌شمارند و معتقدند که اجبار کودک به فراگیری زبان غیرمادری آن هم در سالهای اول زندگی منجر به سرخوردگی ناشی از اختلال در بروز هیجانات و استعدادها می‌شود.
حجت الاسلام آل‌هاشم امام جمعه تبریز در تائید توصیه‌های موکد رهبری برای آموزش زبان ترکی به فرزندان در خانواده‌ها می‌گوید: ایشان در دیدار یکی از خانواده‌های شهدای مدافع حرم که “ترک‌” زبان هم بودند وقتی متوجه می‌شوند فرزند خانواده “فارسی” را بهتر از ترکی حرف می‌زند، فرمودند به فرزندتان “ترکی” یاد بدهید، “فارسی” را در مدرسه، کوچه و خیابان یاد می‌گیرد.

متاسفانه امروزه اغلب خانواده‌ها بالاخص مادران در مناطق دو زبانه کشور منجمله آذربایجان که خودشان در تکلم به زبان رسمی دچار مشکل جدی هستند، ‌با این استدلال بی پایه که فرزندشان بعدها در مدرسه دچار سردرگمی نشود، اصرار دارند‌ تا دست و پا شکسته با کودکان خود در خانه و اجتماع با لهجه غلیظ فارسی صحبت کنند.

این خانواده‌ها با خودسانسوری چنین تصور می‌کنند که با این شیوه، نه تنها فرایند یادگیری فرزندان خود را بهبود می‌بخشند بلکه موجب می شوند تا فرزندان آنان با اعتماد به نفس بالایی در اجتماع و تحصیل حضور یابند بی آن که بدانند، فقدان تحکیم پایه‌های زبان اول در کودک و استفاده نکردن مستمر، او را در یادگیری زبان دوم با مشکلات بیشتری مواجه ساخته و در دراز مدت اثرات منفی برای شخصیت‌اش به جای می گذارد.

انتهای پیام/