علی اکبر روح نواز:

بزرگترین بی عدالتی، نگاه کاریکاتوری به پدیده های پیرامونی است؛ رفتاری غیرمسئولانه و بعضاً مصلحت جویانه که بیش از هر چیزی حق الناس را نشانه گرفته و تضییع می کند.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

مصادیق در این باره بسیار است اما مقصود از وجیزه حاضر، بررسی زمینه های بروز پدیده و عارضه خشونت و پرخاشگری است که شماری از مسئولان محلی با تکرار آمارها، «اردبیل» خوشنام را بدین صفت و ویژگی در افکار عمومی دنیا معرفی می کنند!

امروز نتایج و یافته موتورهای جستجو گر از نام اردبیل، به جای معرفی سرزمین و مردمانی با تمدن و فرهنگ و الهام بخش، آنان را انسانهای پرخاشگر و خشن می نمایاند، ظلمی نابخشودنی که مسئولانش خواسته و ناخواسته بر این استان روا داشته و به بهانه فلان کمیته، ستاد و جلسه …، آمار اولی بودنمان در خشونت را همواره تکرار می کنند!

بلاشک تکرار مکرر یک عارضه و آسیب اجتماعی در افکار عمومی و رسانه ها بدون تجویز نسخه و درمان آن، هیچ سودی نداشته و ندارد و برای همین مردم می گویند مسئولان اگر در امور غیرتخصصی حرف نزنند، فایده اشان بیشتر و بهتر از سخن گفتن اشان است.

وقتی نگاه مدیران به یک پدیده، فراگیر و دارای شمولیت نباشد، نتیجه اش این می شود که برای نمونه، زمینه اصلی، موثر و علت العلل بروز خشونت و پرخاشگری در اردبیل را «ضعف فرهنگی» بدانند و بی هیچ دلیلی بدون آسیب شناسی منشاء نسل خشن اردبیل بر گفته خود اصرار ورزیده و کاریکاتوری و هر روز هفته بر آن بدمند!

تحقیقات علمی و پژوهشی بیانگر این است که اکثر محلّه هایی که دارای بیشترین میزان فقر در شهرهای ایران هستند؛ غالباً نقاط داغ خشونت نیز در همان محلّه ها بیشتر است؛ بنابراین شهر اردبیل با نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر حاشیه نشین هم از این قاعده مستثنی نبوده و نیست و عادلانه این است که به جای عبارت شیک ضعف فرهنگی، «فقر» را به عنوان عامل موثر و اصلی معلول(خشونت) در اردبیل معرفی کنیم.

سازمان جهانی بهداشت ، مسائل اجتماعی از جمله محرومیت و نابرابری های اجتماعی، بی عدالتی ، آشفتگی های اجتماعی ، تعاملات بی ضابطه درون اجتماعی ، رویکردهای نادرست نظام آموزش و پرورش ، عوامل خانوادگی ، فقر و مخاطرات اقتصاد را از عوامل خشونت می داند.
این نوشته در بیان تائید این واقعیت تلخ و تاسف بار نیست که امروز مردم بر حسب تجربه دریافته اند که هرجا دست به خشونت بزنند به هدفشان دست پیدا می کنند، به معنای دیگر امروز زبان خشونت تبدیل به ابزاری برای رسیدن به نظرات و خواسته ها شده است.
ضمن این که بخشی از مردم که دچار تحقیر هستند این شیوه رفتار و توسل به ضرب و شتم و پرخاشگری را واکنش طبیعی به بی عدالتی ها و فقر و محرومیت خود می دانند و بخشی مهم از اعتراض به تبعیض در میان ساکنان حاشیه شهرها و کلانشهرها نتیجه به تصمیم سازی در حوزه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی است.

آقایان مقامات مسئول استان اردبیل بداننند که اگر نمی توانند فرهنگ را اصلاح کنند- که صد الیته خارج از توان آنهاست- لااقل به بخشی از فرهنگ که خشونت را بازتولید می کند، دامن نزنند و به جای این که به مردم اردبیل برچسب خشن و پرخاشگر بزنند، به عواقب اظهارات توهین آمیز خود بیاندیشند و دیگر از تکرار این خطای نابخشونی بپرهیزند.

در اثبات کج اندیشی آقایان مسئول که صرفاً عامل ضعف فرهنگی از میان دهها فاکتور موثر بر خشونت و پرخاشگری را در بروز این بیماری اجتماعی در اردبیل برجسته می کنند، همین بس که به لطف محرومیت و فقر انباشته، امروز در استان از هر ۴ فقره ازدواج یک مورد به طلاق می انجامد و بعید نیست اتاق فکر آقایان، به جای ریشه یابی دقیق و واقعی، ضعف فرهنگی و رفتاری را عامل افزایش نگران کننده طلاق بدانند!

انتهای پیام/تابناک اردبیل