کبری سعادتی:

یک یادش بخیر از ته دل باید بگوییم به عیدهای پارسال و پیارسال مان که فقط دغدغه مان گرانی اجناس دم عید بود اما این روزها کرونا این ویروس بی محل همه دل خوشی های خرید عید و دید و بازدید عید مان را گرفته است.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

کبری سعادتی

یک یادش بخیر از ته دل باید بگوییم به عیدهای پارسال و پیارسال مان که فقط دغدغه مان گرانی اجناس دم عید بود اما این روزها کرونا این ویروس بی محل همه دل خوشی های خرید عید و دید و بازدید عید مان را گرفته و همه زندگی مان را به تاراج برده و ما را گوشه نشین خانه کرده است.
این روزها توی کوچه و خیابان رفتن برای مان حکم حضور در خط مقدم جنگ سخت را پیدا کرده و اگر این بیماری ویروسی تمام هم بشود روزها و ماه ها طول خواهد کشید که ترس مان از بیرون رفتن از خانه فرو بنشیند.

هرچند خیلی از اقشار جامعه خودمان آنقدر در مضیقه مالی اند که با خانه نشستن ها و بیکاری تحمیلی، اندک معاشی هم که عاید خود و خانواده شان می شد را به ناچار از دست داده اند و به امید آلوده نشدن به این بیماری روزهای خود را یک به یک شب می کنند.

اوضاع اقتصادی بازاری های مان هم که نگفتنی است و با هزار جور مشکل دست به گریبانند و کرونا تمامی رویای شان را که فروش در عید نوروز بود را نقش بر آب کرده است.

همه مان روزهای پر از دلواپسی را سپری می کنیم و با خیال اینکه فردا خبر خوبی از کشف داروی ویروس کرونا یا توقف آن می شنویم سر بر بالین شب می گذاریم.

این روزها حال و هوای شهر اصلا بهاری نیست و سایه سرد و سنگین کرونا بر شهر سایه گسترانده و همه از هم فراری اند و به خاطر پاره کردن زنجیره انتقال کرونا اکثر مردم خانه نشین شده اند. گاهی شوخی های کرونایی راه می افتد. گاهی ترس از آن به مرز هشدار می رسد. بعضی ها دچار وسواس فکری شده اند و بعضی ها خودشان را به دست تقدیر سپرده اند.

بعضی ها از ترس جان یا نمی دانم به رسم هر ساله علی رغم توصیه های اکید وزارت بهد اشت که مسافرت خارج از استانی را ممنوع اعلام کرده اند راهی شهرستان های اردبیل و روستاهای آبا و اجدادی شان شده اند و با خود سوغاتی مرگ به ارمغان آورده اند و در شهری چون گرمی که مشهور است به محرومیت که مردمانش در شرایط عادی هزار و یک مشکل لاینحل دارند در این اوضاع بحرانی باری مضاعف بر دوش شهر فرسوده و مردمان رنجیده می گذارند و غافلند از اینکه بی احتیاطی اگر از طرف یک نفر هم باشد تاوان بس بزرگی چون بازی با جان مردم یک شهر را دارد. پس بینش و آگاهی مسئولان شهری باید جلوی این فاجعه انسانی را بگیرد قبل از آنکه کرونا روح شهر را تسخیر نماید.

درست است که کرونا حال و هوای عید نوروز را پر التهاب کرده اما باید همه مان دست به کار شویم و هرکس به سهم خود به نبرد کرونا برود تا کرونا مغلوب وحدت مان شود.

باید همه مان دست به دعا برداریم که این میهمان منحوس ناخوانده هر چه زودتر دست در دست زمستان برود به ناکجاآبادی که راه برگشتی نداشته باشد و ما عیدمان را هر چند با تاخیر اما دست در دست بهار به جشن بنشینیم.

و تا آن روز بایستی پایبند باشیم به قول های مان و در خانه بمانیم باشد که خانه های مان سنگر محکمی باشد برای محافظت از جان خود و عزیزان مان تا همگی باهم کرونا را شکست بدهیم و شهرمان را به وضعیت سفید برسانیم.

انتهای پیام/