کبری سعادتی

اینجا خانه مطبوعات است و خانه مطبوعات نباید خانه اغیار باشد بلکه باید مانند خانه پدری درش همیشه به روی همه خبرنگاران باز باشد.


ساوالان خبر (savalankhabar.ir)

شمارش معکوس برای انتخابات خانه مطبوعات شروع شده است و متاسفانه از دل این انتخابات حال و هوای انتخابات سیاسی سر بر آورده و همان اتفاقات ناخوشایند دم انتخابات در حال شکل گیری است.
جناح بندی ها تشکیل شده و توهین و تخریب ها قد برافراشته اند.
وعده ها داده می شود و اعضای قبلی طبق روال همیشگی این برهه زمانی ترور می شوند.
عده ای سودای نام و نشان دارند و بسیاری از نام و نشان دارها عرصه را خالی کرده اند و در واقع هیچ امیدی به بهبودی اوضاع نابسامان مطبوعات در اردبیل ندارند.
هر گروه لیستی معرفی کرده و برنامه هایی برای بعد از به روی کار آمدن دارند اما چیزی که در هیچ منطقی نمی گنجد این است که هر کسی خود را حق و دیگری را دشمن مطبوعات تعریف می کند انگار که خودش ایران باشد و طرف مقابل اسرائیل یا امریکا یعنی قیاس شان نبرد خوب مطلق با بد مطلق است و از این هم بدتر اینکه می خواهند اعضای خانه مطبوعات به لیست مورد نظرشان رای بدهند و عمق فاجعه همین جاست که مگر انتخابات گرفتن میوه یا سیب زمینی و پیاز است که درهم باشد و سوا کردنی نباشد.
یا چرا ما در انتخاباتی که فقط با چند صد نفر سروکار داریم این گونه وا مانده ایم و نمی توانیم و نمی خواهیم مصلحت جمعی را در نظر بگیریم.
اینجا خانه مطبوعات است و خانه مطبوعات نباید خانه اغیار باشد بلکه باید مانند خانه پدری درش همیشه به روی همه خبرنگاران باز باشد.
اما باز هم مثل همیشه پیشکسوتان مان به حاشیه رفته اند و کم تجربه ها میدان داری می کنند و انگار که بخواهد نذری پخش شود همه برای کاندیدا شدن سر و دست می شکنند و چه بسا غافلند از اینکه آیا وقت برای این کار دارند یا می توانند به وظیفه خود واقف باشند و اصلا به درد این کار می خورند یا از خودشان اصلح سراغ ندارند برای این کار؟!
چه خوب می شد که رقابت ها سالم پیش می رفت و همه مان به دور از هیچ گونه حب و بغضی برای قشر خودمان دل می سوزاندیم و کمی ها و کاستی های مان را رصد می کردیم و برای حل و فصل مشکلات مان بسیج می شدیم و دغدغه من و تویی نداشتیم و دغدغه های واحدمان را بدون توجه به نام ها در نظر می گرفتیم و وارد بازی دو سر باختی که شاید منفعت آنی شخصی داشته باشد اما قطع به یقین نه تنها منفعت جمعی ندارد بلکه می تواند خسران نابخشودنی هم در پی داشته باشد نمی شدیم و حتما برای همه مان هم پیش نیامده باشد برای اکثرمان اتفاق افتاده که با قلم های مان رفتار و کردار ناشایست کاندیداهای سیاسی در انتخابات مختلف مسئولان را نکوهش کرده ایم، همه حرف من این است که مانند قضیه(( عاقبت درزی در کوزه افتاد)) نشویم یا ((عالم بی عمل)) و…
آزمون کوچکی به راه افتاده است از این آزمون نمره قبولی بگیریم و با نگاه قلم تیز بین مان خودمان را هم محک بزنیم و ببینیم خود چگونه ایم در پس این آزمون ها. اگر اندکی احساس مسئولیت کنیم خیلی از مشکلات صنف مان حل می شود.
امتحانش نزدیک است….


منتشر شده در نشریه آزنا- شماره ۷۷- تاریخ: ۹۹/۳/۲۴

انتهای پیام/