دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹ - ساعت : ۰۰:۵۲
۱۳۹۹/۰۶/۱۵ :: ۹:۳۵

مسعود وسیلهتصمیم ها و برنامه های متناقض و دوگانهء مدیران در ارتباط با بیماری کرونا بسیاری از مردم و به خصوص مادران و پدران دانش آموزان این مرز و بوم را دربارهء حضور و یا عدم حضور فرزندانشان در مدرسه سر در گم کرده است.

اولیأ باید از مدیران و در راسشان وزیر آموزش و پرورش بخواهند در زمینهء تصمیم های متناقض و چندگانهء خودشان در ارتباط با دایری و یا تعطیلی مدارس در وضعیت شیوع کرونا که دست کم طی یکماه گذشته از رسانه ها بارها اعلام شده اند توضیح بدهند.

طی این مدت هر روز خبرهای تکراری از قول وزیر و یا مدیران آموزش و پرورش و به ویژه مدیرکل استان اردبیل در رسانه های رسمی کشور شنیده و دیده شد مبنی بر اینکه سه وضعیت (یا به قول مدیران پاس دارندهء فارسی ؛ سناریو)! برای بازگشایی مدارس در نظر گرفته شده است اگر وضعیت ‌قرمز باشد آموزش بطور‌ کلی مجازی؛ اگر زرد باشد نیمه حضوری و اگر سفید باشد مانند روزهای عادی سالهای قبل خواهد‌ بود.

گذشته از اینکه خود همین تصمیم هم به دلایل زیادی که ذکرشان از حوصله این مختصر خارج است بسیار غیرمنطقی و خنده دار است باید پرسید پس چگونه اکنون همهء دانش آموزان در تمام شهرها برای حضور در سر کلاسها فراخوانده شده اند؟

موضوع دیگر اینکه گفته میشود از والدین دانش آموزان در روز اول مدرسه تعهد گرفته خواهد شد که اگر فرزندتان به کرونا مبتلا شد آموزش و پرورش و‌ مدرسه هیچگونه مسوولیتی ندارد!

باید پرسید این تعهد یعنی چه؟! اگر موازین (یا به گفتهء غلط همین مدیران ، پروتکل) بهداشتی رعایت میشوند پس چرا می ترسید؟! موضوع اصلی اینکه علاوه بر خطر ابتلای خود دانش آموزان باید به مساله تبدیل این عزیزان به ناقل بیماری هم توجه شود که میتواند دیگران را در سایر مکانها آلوده و‌ بیمار نماید.

جالب است مدارس و بعضی مکانهای پرخطر مانند سینماها ، سالنهای نمایش ، کافی شاپها و ..‌. باز میشوند و ‌حضور افراد در این مکانها بی خطر قلمداد میشود ولی مساجد و عزاداری ها حتی در‌‌ فضاهای باز بسیار خطرناک!

آقای ربیعی ، سخنگوی دولت تدبیر و امید ! دو روز قبل در نشست مطبوعاتی مطلبی با این مضمون گفت : نمیشود مملکت را تعطیل کرد و اینکه این بیماری تا کی در کشور باقیست مشخص نیست و باید فعالیتها از سر گرفته شوند!

در پاسخ به او باید گفت : این درست که تعطیلی کشور به صلاح نیست و هیچ‌ مادر و پدر دلسوزی نیز دوست ندارد فرزندش از تحصیل باز بماند و صاحبان و خانواده های بسیاری از صنوف به خاطر تعطیلی در تنگی و سختی شدید معیشتی قرار بگیرند اما آقای رببعی ! اول اینکه چرا اکنون به این نتیجه می رسید؟ دوم اینکه چرا در ارتباط با موارد و‌ مشاغل و موسسه های مختلف تصمیمات متفاوت و‌ حتی متناقض می‌گیرید؟ چرا دایری مکانهایی را که خطر زیادی دارند ‌بی مانع می دانید اما دایری مکانهایی را که شاید خطر چندان هم نداشته باشند پرخطر جلوه داده و ‌مانع از انجام و یا دایری آنها میشوید؟!

اشتراک این خبر :

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است