پایگاه ساوالان خبر (savalankhabar.ir) :

 توجه به هنر در شهرستان گرمی مقوله ای است که شاید کمتر رسانه ای به آن توجه کرده و از زوایای مختلف و زبان هنرمندان آن را  موشکافی کرده باشد. این شرهستان علی رغم داشتن استعدادهای هنری متعدد، کمتر در این حوزه خودنمایی کرده و حتی یک مکان مجزا برای هنرمندان که آثار خود را به نمایش بگذارند، ندارد.

«نیر داورپناه» متولد سال ۱۳۶۸ است که از سال ۱۳۸۷ وارد حرفه هنر و نقاشی شده است. وی با مدرک کارشناسی بدلیل استعداد ذاتی در هنر، نقش های زیبایی از خود بر جای گذاشته است. این بانوی هنرمند اهل گرمی در حوزه مجسمه سازی، ویترای و دیوار نگاری نیز فعالیت داشته و یکی از فعالان هنری شهرستان گرمی محسوب می شود. داورپناه در گفتگو با آزادلو از مشکلات موجود در زمینه هنر و فرهنگ گرمی می گوید.

 

علاقه به هنر در شما از چه سالی و آیا در انتخاب رشته تحصیلی شما تأثیر گذاشت؟ من از دوران نوجوانی به کارهای عملی نقاشی علاقه مند بودم و  بدلیل لذت بردن از هنر، آنچنان به درس های نظری و تئوری اهمیتی نمی دادم. اما به دلیل شرایط شهر و تصمیم خانواده در رشته هنرهای تجسمی در هنرستان و دانشگاه در مقطع کارشناسی ادامه تحصیل دادم و همزمان از همان دوران به صورت حرفه ای نقاشی را ادامه دادم.

بین خواسته ها و آرزوهای دوره نوجوانی با موقعیتی که در حال حاضر دارید، چقدر فاصله وجود دارد؟ طبیعتا بانوان همیشه با موانعی در زندگی خود  مواجه هستند که انتخاب رشته تحصیلی من نیز یکی از همین موارد است. البته نقش حمایت خانواده ام در این راه هیچگاه نمی توانم فراموش کنم و همیشه قدردان خواهم بود، اما برای تصمیمات زندگی باید بر روی خواسته های درونی و علاقه شخصی پافشاری کرد.

ارتباطی بین معماری و هنر نقاشی چیست؟ طبیعتا معماری نیز آمیختی از هنر بوده و حتی به زعم من زیرمجموعه آن است. در رشته معماری اگر  هنرمند نباشی نمی توانی آنطور که باید و شاید نقشه کشی کرد، اما در واقع از لحاظ درآمد رشته معماری در کشور ما نسبت به هنر در اولویت قرار دارد. البته هنرمند واقعی هیچ وقت دنبال پول نبوده و نیست و من هم حتی یک لحظه به خاطر پول این حرفه رو انجام ندادم. هدف اصلیم پیشرفت خودم و نقاشی است و می خواهم با هنر خود به ارامش برسم

جایگاه هنر نقاشی در گرمی را چطور می بینید؟ وضعیت هنر نقاشی در شهرستان گرمی تعریف آنچنانی ندارد که ریشه آن به چند دهه گذشته بر  می گردد. اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکنون برای جمع کردن هنرمندان کنار یکدیگر تحت عنوان یک انجمن یا حوزه هنری مشخصی هیچ عملکردی از خود نشان نداده است. برگزاری نمایشگاه های هنری هم که نیاز به توضیح نیست و می توان گفت تعداد دفعات نمایشگاه شهردر طول یک سال شاید به یک بارهم نرسد.

آیا به صورت خودجوش آثار خود را در جای به نمایش یا فروش گذاشته اید؟ بله با همکاری چند نفر از همکاران و هنردوستان نمایشگاه کلک خیال را  سال گذشته راه انداختیم که استقبال خوبی هم داشت. همچنین در نمایشگاه های استانی و سایر شهرستان ها که برگزار می شود، حضور فعالی دارم.

از مشکلاتی که در این حرفه دارید بگویید؟ متأسفانه هنر هنوز جای خود را در میان مردم منطقه و افکار عمومی باز نکرده و اکثر اهالی با نگاه های سنتی به این قضیه می نگرند که واقعا برای بانوان سنگینی می کند. مشکل دیگر نبود جا و مکان برای ارائه محصولات است و من و سایر هنرمندان حتی هزینه ای که برای خرید تابلوها می کنیم را بدست نمی آوریم.

چه توصیه ای برای بانوان علاقه مند به هنر در این شهرستان دارید؟ به نظر من نگاه بانوان منطقه ما به خود باید نگاهی عمیق تر باشد، زیراکه زن نیز  حق رشد و تکامل روحی دارد و در بعضی موارد این حق از زنان گرفته شده و وظایف کلیدی و کلیشه ای را برای او تعریف شده است. در هرحال نباید استعدادهای درونی را سرکوب کرد و هر یک از بانوان که استعدادی داشته و علاقه مند هستند، با کمترین امکانات این کار را شروع کنند و در آخر مطمئنا به صورت تجبری نقاشی حرفه ای خواهند بود.

نگاه مسئولان زیربط به فعالیت های هنری چگونه بوده و آیا از شما حمایتی صورت گرفته است؟ متولیان فرهنگ و هنر متأسفانه دغدغه اصلی شان  حمایت از هنر و هنرمند نیست و این روزها غبار بر آثار هنرمندان گرمی پینه بسته است. مبرهن است تا زمانیکه هنرمند غم نان دارد نمی تواند جایگاه اصلی خود را پیدا کند. در شهرستان ماهم متاسفانه ان طور که بایدو شاید به هنرمندان درهمه رشته بها نمیدهند وتنها در زمانی که باید نمایشگاهی بخاطرمناسبتی دایرشود سراغ ما می آیند. تنها مجتمع فرهنگی که قرار بود پاتوق هنردوستان باشد، سالهاست به حالت راکد رها شده است.

آینده نقاشی و در کل هنر را در این شهرستان و استان چطور می بینید؟ آینده موضوعی است که نمی توان به جرأت در مورد آن اظهار نظر کرد و  بسته به ایجاب شرایط لازم دارد. اگر همکاری با قشر هنرمند شهرستان با این منوال ادامه یابد، هیچ آینده ای در پیش نخواهد بود، اما بالعکس در صورت فراهم کردن شرایط و امکانات لازم، مسلمأ آینده ای روشن در پیش خواهد بود. البته این را فراموش نکنیم که شرایط بد اقتصادی در جامعه می تواند تأثیر منفی بر آینده این رشته داشته باشد. درخواستم از متولیان فرهنگی برپایی نمایشگاههای متعدد در شهرستان و تکمیل مجتمع فرهنگی هنری شهرستان و تحویل آن به هنرمندان است.

انتهای پیام/

منبع خبر: آزادلو