شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹ - ساعت : ۱۰:۱۸
۱۳۹۹/۰۶/۲۷ :: ۲۰:۳۳
به مناسبت سالروز درگذشت شهریار شعر ایران؛

اشعار شهریار برآمده از دل است

حسین علینژاد می‌گوید: اشعار شهریار برآمده از دل است و برخلاف شعر سایر شعرا که بیشتر کوششی است، شعر شهریار جوششی است و احساسات و عواطف به کار رفته در آن کاذب نیست.

به مناسبت سالروز درگذشت شهریار شعر ایران؛

اشعار شهریار برآمده از دل است

حسین علینژاد می‌گوید: اشعار شهریار برآمده از دل است و برخلاف شعر سایر شعرا که بیشتر کوششی است، شعر شهریار جوششی است و احساسات و عواطف به کار رفته در آن کاذب نیست.

شهریار

حسین علینژاد گفت: برای درک و شناخت شخصیت سید محمد حسین بهجت تبریزی(شهریار) یا باید اشعار او را خواند و یا آثار نویسندگانی که در باره این شاعر سخن گفته اند را مطالعه کرد.

وی به دوکتاب “این ترک پارسی گوی” حسین منزوی و “دوشاعر بزرگ مولانا و شهریار” از مهدی روشن ضمیر برای شناخت شهریار اشاره کرد و گفت: با مطاله این آثار می توان درک درستی از شخصیت این شاعر توانمند آذری داشت.

علینژاد از شهریار به عنوان شاعری با احساسات پاک و صادقانه یاد کرد و افزد: احساس و عاطفه در شعرهای شهریار به حدی زیبا و قوی به کار رفته که هر خواننده ای آن را احساس می کند.

این شاعر اردبیلی اظهار کرد: اشعار شهریار برآمده از دل است و برخلاف شعر سایر شعرا که بیشتر کوششی است، شعر شهریار جوششی است و احساسات و عواطف به کار رفته در آن کاذب نیست.

علینژاد تصریح کرد: با مطالعه “کلیات اشعار شهریار” و منظومه “حیدر بابایه سلام” احساس و عواطف قوی این شاعر درک می شود.

وی به هنرآزمایی استاد شهریار در سبک های مختلف شعری هم اشاره کرد و افزود: اگر آثار این شاعر توانمند مطالعه شود هم شعر سنتی در آن دیده می شود و هم شعر نو_هر چند زیاد به این وادی وارد نشده است_ هم به فارسی شعر گفته و هم به زبان ترکی و اتفاقا در همه زمینه‌ها نیز موفق بوده است.

این استاد ادبیات با بیان اینکه در کنار سادگی و صمیمیت، تنوع موضوعات در اشعار شهریار به وضوح دیده می شود گفت: اشعار او در باره “عشق” به عنوان گوهر عالم هستی، درباب مذهب و ارادت به اهل بیت(ع)، درخصوص طبیعت وبسیاری از موضوعات دیگر، همگی باعث تمایز او از دیگر شاعران معاصر شده است.

وی تصریح کرد: اشعار این شاعر تبریزی دارای وزن و قافیه و ساختار قوی است؛ صورخیال در شعرهای شهریار به گونه ای استفاده شده که برای هیچ کس آزار دهنده نیست.

شهریار

علینژاد از شهریار به عنوان پیوند دهنده شعر سنتی و معاصر و حلقه اتصال بین اقوام مختلف یاد کرد و افزود: شهریار اشعار قابل تحسینی هم به زبان فارسی و هم ترکی سروده است که وحدت آفرین است.

وی در پاسخ به انتقاد برخی از کارشناسان در خصوص نامگذاری روز بزرگداشت استاد شهریار به عنوان روز شعر و ادب فارسی گفت: اشعار ترکی و فارسی، سبک های مختلف شعری، محبوبیت و مقبولیت عامه و شهرت جهانی شهریار که خود نشان از توانایی های شعری این شاعر است، دلایل کافی برای درستی این انتخاب است.

این شاعر معاصر اردبیلی به بیان مطلبی از مهدی روشن ضمیر در خصوص بهجت تبریزی مبنی بر اینکه ” شهریار شاعر نیست بلکه خود شعر است” اشاره کرد و گفت: وقتی از شهریار سخن گفته می شود ناخودآگاه ذهن به سمت عشق و غزل می رود.

وی تصریح کرد: همانند لیلی و مجنون، خسرو و شیرین و گل و بلبل، شهریار هم با عشق و غزل مراعات نظیر دارد.

علینژاد در خصوص تفاوت شعر امروزی با شعرهای شاعرانی همچون شهریار نیز اظهار کرد: شعر شاعران ازدو دیدگاه محتوایی و ظاهری قابل بررسی است و متاسفانه باید اذعان کرد که شعر امروزی از هر دو دیدگاه رو به افول گذاشته است.

وی اکثر شعرهای امروزی را بی وزن و قافیه و بر مبنای شعر سپید خواند و اظهار کرد: خود “نیما” هم شعر بی وزن و قافیه را همچون حباب تو خالی و آدم بی استخوان می داند.

این استاد ادبیات بی‌محتوا و بی‌هدف بودن شعرهای امروزی را از دیگر دلایل افول شعر عنوان کرد و گفت: شعرهای امروزی غیرمسئولانه و غیرمتعهدانه است و هیچ دردی از جامعه را منعکس نمی کند.

شهریار

علینژاد ادامه داد: تنوع موضوعات در شعرهای امروزی دیده نمی شود و شاعران تنها احساسات شخصی خود را به زبان می آورند در حالیکه اگر شعر شهریار را مطالعه کنیم هم از خود می نویسد، هم اوج پیدا می کند و از خدا می‌نویسد و هم از طبیعت جامعه در شعرهایش دیده می شود.

گفتنی است که سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به «شهریار» در سال ۱۲۸۵ در تبریز متولد شد.

وی از جمله شاعران سرآمد معاصر است که به زبان ترکی و فارسی شعر سروده ست.

مهمترین اثر شهریار، منظومه «حیدربابایه سلام» (سلام به حیدربابا) است که از شاهکارهای ادبیات ترکی آذربایجانی به شمار می رود.

روز شعر و ادب فارسی، مصادف با ۲۷ شهریور ماه شمسی در تقویم ایرانی به نام بزرگداشت این شاعر معاصر آذری درج شده است.

اشتراک این خبر :
برچسب ها :

یک دیدگاه

  • سلام - از تهیه و درج این گزارش سپاسگزارم. بنده نه به عنوان کارشناس بلکه به عنوان علاقه مند آماتور به ادبیات هستم. لازم است به چند مورد درباره این متن اشاره شود : ۱- زادگاه واقعی زنده یاد استاد شهریار ؛ روستای خشکناب از توابع شهرستان بستان آباد است. بی انصافی است که او را شاعر تبریزی معرفی کنیم. هرچند همه جای ایران سرای من است ولی افراد شاخصی که از هر شهر و آبادی بر می خیزند به عنوان نماد و افتخار مردم آن مکان زمینه را برای شناساندن و آبادانی زادگاهشان فراهم می کنند. 2- آقای علینزاد که از او به عنوان استاد ادبیات یاد شده در لید این متن درباره استاد شهریار گفته است " اشعار شهریار برآمده از دل است و برخلاف شعر سایر شاعران که بیشتر کوششی است شعر شهریار جوششی است " . این گفته ایراد دارد : اگر یک شاعر می تواند شعر بسراید هیچگاه نمیتوان گفت که شعر او کوششی است! چرا که اگر یک فرد طبع شاعری نداشته باشد توانایی سرودن نخواهد داشت و سرودن به واسطه طبع یعنی جوشش واژه های موزون و قافیه دار . دیگر اینکه وی گفته شعر سایر شاعران ! یعنی همه شاعران را شامل دانسته درحالیکه اگر منظور وی از سرودن کوششی اشعار ، گفتن اشعار دارای ایراد و بی مایه می باشد نمی توان به همه شاعران این اتهام را زد. در پایان این متن نیز وی گفته که شاعران دیگر احساسات شخصی خودشان را بر زبان می آورند. باید از ایشان پرسید مگر احساسات غیرشخصی هم داریم؟! انسان هر چیزی را که می بیند و حس می کند به شکل احساسات در او متبلور می شود و فرق نمی کند این احساسات درباره مسایل مذهبی ؛ اعتقادی  یا طبیعت و آفریشن و ... باشند.